ศาสนาไม่พารวย แต่ช่วยไม่ให้พัง Self-made ไม่ได้เล่าทั้งหมด และ Gen Z ไม่ได้ไม่เชื่อพระ แค่ไม่เชื่อระบบที่ไม่แฟร์ บทวิเคราะห์จากประสบการณ์จริงและโครงสร้างสังคมไทย

ในโลกที่ความรักเริ่มต้นจากการปัดนิ้ว และจบลงด้วยความเงียบ บทความนี้พาไปสำรวจว่าทำไมความสัมพันธ์ยุคแอปฯ ถึงเปราะบาง และเราจะไม่ปล่อยให้ระบบนิยามคุณค่าของตัวเองได้อย่างไร

เมื่อความอยากไม่ได้แปลว่าความรัก และเซ็กซ์ไม่ได้ทำให้ผูกพัน บทวิเคราะห์หลังวาเลนไทน์ที่พาไปดูว่า กลไกสมองกำลังพาเราหลงรักผิดคนซ้ำ ๆ อย่างไร

โซเชียลมีเดียไม่ได้แค่เปลี่ยนรูปแบบคอนเทนต์ แต่มันเปลี่ยนโครงสร้างทั้งระบบ จากพื้นที่สื่อสารกลายเป็นเครื่องจักรตลาดที่วัดค่าทุกอย่างด้วยยอดขาย บทความนี้พาไปดูว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้นอย่างไร และกำลังเปลี่ยนเราแบบไหนโดยไม่รู้ตัว

เราไม่ได้โตมากับคนโกหก แต่โตมากับสังคมที่สอนให้ไม่พูดความจริงทั้งหมด เพราะในประเทศที่ความตรงไปตรงมามีต้นทุนสูง ความเงียบจึงกลายเป็นทางรอดของคนดี

เมื่อร้านอาหารเลือก “ไม่เอาทุกคน” แทนการเอาใจทุกวัย กรณีอิซากายะแบน 40+ ในญี่ปุ่นจึงไม่ใช่แค่เรื่องดราม่า แต่คือบทเรียนธุรกิจเรื่องความชัด ความเสี่ยง และความยั่งยืนที่ยังไม่ถูกพิสูจน์

เมื่อความสนุกเริ่มถูกผูกกับอายุและความแก่ถูกทำให้กลายเป็นความผิดพลาดในชีวิต บทความนี้ชวนมองใหม่ว่า ทำไมการใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง ไม่ควรต้องขออนุญาตใคร

การไม่ไปเลือกตั้งอาจไม่ผิดกฎหมาย แต่ในเชิงสังคม มันคือการปล่อยให้คนอื่นตัดสินอนาคตแทนเรา และเมื่อความนิ่งเฉยสะสม ภาระทั้งหมดจะตกอยู่กับคนรุ่นถัดไป

ในยุคที่เพชรแล็บเข้าถึงง่ายและราคาถูกลง แหวนหรูยังทำหน้าที่เป็นภาษาทางสังคมและเครื่องหมายสถานะอย่างไรในปี 2026

เราไม่ได้แพ้เพราะไม่มีทางเลือก แต่แพ้เพราะเลือกอยู่กับการโกง เพราะกลัวอนาคตมากเกินไป นี่คือบทวิเคราะห์ว่าทำไมความกลัวจึงทำให้คอร์รัปชันกลายเป็นเรื่องปกติในสังคมไทย

BONIA Pavilion KL ไม่ใช่แค่ร้านใหม่ แต่คือกรณีศึกษาของแบรนด์หรูเอเชีย ที่ใช้ “ประสบการณ์” เป็นเครื่องมือสร้างความได้เปรียบทางธุรกิจในยุครีเทลเปลี่ยนโครงสร้าง

เมื่อราคาทองพุ่งไม่หยุด และเงินเฟ้อค่อย ๆ กัดกินชีวิตคนทำงาน ความมั่นคงจึงไม่ใช่เรื่องการลงทุนอีกต่อไป แต่คือคำถามว่าเราจะออกแบบชีวิตยังไงให้ไม่ต้องอยู่ในโหมดเอาตัวรอดตลอดเวลา

ในสนามเลือกตั้งที่เต็มไปด้วยข่าวปั่นและความกลัว ทำไมพรรคที่ตั้งคำถามกับโครงสร้างอำนาจจึงกลายเป็นเป้าหมายของความโกรธมากกว่าพรรคที่มีข่าวคอร์รัปชัน บทความนี้ชวนมองการเมืองผ่านชีวิตคนทำงานที่ต้องอยู่กับระบบเดิมทุกวัน และตั้งคำถามว่าสังคมไทยกำลังปกป้องอะไรอยู่กันแน่

Specula Mundi ไม่ได้พยายามแย่งความสนใจ แต่เลือกทำให้แฟชั่นต้องถูกมองช้าลง ลึกขึ้น และไม่ถูกสรุปในหนึ่งเฟรม ท่าทีที่กำลังตั้งคำถามกับลักชัวรีในยุคไถหน้าจอ

ในสังคมที่ทุนและอำนาจรัฐยังเดินคู่กัน ภาพลักษณ์ของผู้นำมืออาชีพจึงไม่ใช่แค่เรื่องบุคคล แต่เป็นกลไกหนึ่งของโครงสร้าง บทความนี้ชวนตั้งคำถามว่าทำไมเราจึงเชื่อในคนมากกว่ามองไปที่ระบบ และใครกันแน่ที่ได้ประโยชน์จากความเชื่อนั้น

เมื่อความหรูไม่ใช่เรื่องของการลอยเหนือใคร แต่คือการยืนอยู่กับตัวเองอย่างมั่นคง Chaumet Envol คอลเลกชันไฮจิวเวลรีปี 2026 กำลังเปลี่ยนบทสนทนาของแฟชั่นจากเรื่องสถานะ ไปสู่เรื่องตัวตน ร่างกาย และเสรีภาพในการเป็นตัวเอง

เมื่อข่าวประกันสังคมซาลง คำถามที่ยังไม่หายไปคือ ระบบนี้ยังตอบโจทย์ชีวิตแรงงานจริงแค่ไหน ในโลกที่งานไม่มั่นคงและความเสี่ยงตกอยู่กับตัวคนมากขึ้น บทความนี้ไม่ได้ถามแค่ว่าใครใช้เงินผิด แต่ถามต่อว่าใครกำลังไม่ถูกนับรวมอยู่ในดีไซน์ของสวัสดิการไทย

หลายบริษัทพังไม่ใช่เพราะขายไม่ได้ แต่เพราะระบบประเมินและโบนัสทำให้คนเก่งหมดใจ บทความนี้ชวนคิดใหม่ว่า ถ้าอยากให้ธุรกิจโตยั่งยืน ต้องออกแบบระบบคนให้แฟร์ตั้งแต่วันแรก

นี่ไม่ใช่เรื่องความอยากรู้ แต่คือวัฒนธรรมการล้ำเส้นที่ถูกทำให้ดูเหมือนความหวังดี บทความนี้ชวนมองการ “เสือก” ผ่านมุมสังคมวิทยา จิตวิทยา และเศรษฐกิจแพลตฟอร์ม ว่าทำไมสังคมถึงให้รางวัลกับการตัดสินชีวิตคนอื่น และทำไมคนที่ถูกส่องถึงต้องแบกรับผลกระทบทางใจจริง ๆ

เมื่อพรรคการเมืองหยิบโมเดลไต้หวันมาอ้างเพื่อขายนโยบายสุ่มแจกเงิน คำถามอาจไม่ใช่ว่าคนจะได้รางวัลกี่คน แต่คือเรากำลังถูกชวนให้เข้าใจการพัฒนาเศรษฐกิจผิดไปจากความจริงแค่ไหน ระหว่างระบบที่ทำให้คนส่วนใหญ่ไปข้างหน้า กับความหวังแบบสุ่มที่เหมาะกับการเป็นไวรัลมากกว่าการแก้ปัญหา