Age Is Not Your Personality
ช่วงนี้ถ้าใครอายุสี่สิบแล้วยังแต่งตัวสนุก ยังฟังเพลงใหม่ ยังอยากไปคอนเสิร์ต มักจะโดนแซวว่า “ยังไม่ยอมแก่” ถ้าอายุห้าสิบแล้วยังดูแลตัวเอง ก็จะมีคนพูดว่า “โอ้โห ยังดูเด็กอยู่เลยนะ” เหมือนเป็นคำชม แต่แอบฟังแล้วก็แปลก ๆ ว่า แล้วถ้าวันไหนดูแก่ขึ้นมาล่ะ มันแปลว่าเราผิดเหรอ
คำอย่าง Young 40 หรือแฮชแท็ก #ไม่สะดวกแก่ มันเลยไม่ได้ขำอย่างเดียว มันเหมือนเป็นการบอกกันกลาย ๆ ว่า โตได้ แต่อย่าโตมากนะ แก่ได้ แต่อย่าให้มันเห็นชัดนะ ทั้งที่จริง ๆ แล้ว ใครจะอยากแก่ตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลา ไม่มีใครตื่นเช้ามาแล้วคิดว่า วันนี้ขอเหี่ยว ๆ หน่อยดีกว่า แต่คนเราก็แค่อยากใช้ชีวิตให้มันยังโอเค ยังมีอะไรให้ตื่นเต้น ยังไม่รู้สึกว่าตัวเองหมดสภาพเร็วเกินไป
ผู้เขียนคุยกับคนอายุห้าสิบขึ้นไปหลายคน ไม่มีใครบอกเลยว่าเขากลัวแก่ สิ่งที่เขาพูดกันคือ เหนื่อย เหนื่อยกับงาน เหนื่อยกับค่าใช้จ่าย เหนื่อยกับความรับผิดชอบ เหนื่อยกับข่าว เหนื่อยกับโลก แต่ก็ยังอยากมีอะไรเล็ก ๆ ให้ตัวเองได้พักใจบ้าง บางคนดีใจแค่ได้ไปเดินตอนเช้า บางคนรอวันหยุดจะได้เจอเพื่อนเก่า บางคนยังเก็บเงินซื้อของที่ชอบ บางคนยังนั่งดูคอนเสิร์ตในยูทูบแล้วอมยิ้มอยู่บ้าน มันไม่ใช่เพราะอยากกลับไปเป็นเด็ก แต่มันคือการไม่อยากให้ชีวิตมันแห้งเกินไป
การดูแลตัวเองของคนวัยนี้ ไม่ได้หมายความว่าอยากแข่งกับวัยรุ่น แต่มันคือการไม่ปล่อยให้ตัวเองพังไปเฉย ๆ เพราะเขารู้ดีว่า ถ้าร่างกายพัง ใจก็พัง แล้วชีวิตจะเหนื่อยกว่านี้อีกเยอะ จริง ๆ แล้ว คนที่โตนั้นไม่จำเป็นต้องเลิกสนุก แต่คือคนที่ยังรู้จักดูแลตัวเอง แล้วยังหัวเราะกับชีวิตได้อยู่ ปัญหามันไม่ใช่คนแก่แล้วยังสนุก ปัญหาคือเราชอบไปตัดสินกันว่า แบบไหน “ควร” แบบไหน “ไม่ควร” ทั้งที่มันไม่เกี่ยวกับเราเลย
วันนี้คุณอายุยี่สิบ สามสิบ อาจจะยังไม่รู้สึกอะไร แต่แป๊บเดียว เดี๋ยวก็ถึงคิวเราเหมือนกัน เวลาไม่เคยถามใครก่อนหรอกว่าจะพร้อมไหม
คนที่ดูดีในวัยห้าสิบ ไม่ได้โชคดี เขาแค่ไม่ทิ้งตัวเองตั้งแต่เนิ่น ๆ แฟชั่นก็เรื่องหนึ่ง วัยก็อีกเรื่องหนึ่ง เอามาปนกันจนกลายเป็นเรื่องถูกผิด มันเหนื่อยเปล่า ๆ ถ้าคุณยังมีแรงไปนั่งจับผิดว่า คนอายุเท่านี้ควรแต่งตัวยังไง ควรฟังเพลงอะไร ควรใช้ชีวิตแบบไหน แปลว่าในชีวิตคุณยังว่างพอจะเอาเวลามายุ่งกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเอง เพราะคนที่ยุ่งกับการดูแลชีวิตตัวเองจริง ๆ เขาไม่มีเวลามานั่งตัดสินความสุขของคนอื่น การไปชี้นิ้วว่าใคร “พยายามเด็ก” ใคร “ไม่รู้จักวัย” ใคร “ดูไม่เหมาะ” ไม่ได้ทำให้คุณดูโตขึ้นเลย มันแค่ประกาศให้โลกรู้ว่า คุณยังต้องพึ่งการกดคนอื่นลง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่ายังยืนอยู่สูงกว่า
ถ้าความสุขของคนอื่นทำให้คุณหงุดหงิดขนาดนั้น ปัญหามันไม่ใช่ที่เขา ปัญหามันอยู่ที่ชีวิตคุณเองต่างหาก
เพราะคนที่มีชีวิตของตัวเองให้โฟกัสพอ เขาไม่เคยรู้สึกอยากเสือกชีวิตใคร ดังนั้นก่อนจะหัวเราะใส่คนที่ยังสนุกกับชีวิตในวัยสี่สิบ ห้าสิบ หกสิบ ลองถามตัวเองก่อนว่า วันนี้คุณดูแลร่างกาย ใจ และอนาคตของตัวเองดีพอแล้วหรือยัง ถ้ายัง ก็เอาเวลาไปจัดการชีวิตตัวเองก่อนเถอะ
โลกมันไม่ได้ขาดนักวิจารณ์สมัครเล่นอีกคนแต่มันขาดคนที่กล้าใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีต่างหาก
